۱ دی ۱۳۹۰ - شعر, نوشته ها    بدون دیدگاه

این هزاره ی خیال

گهواره ی عاشقانه ای ست/دست هایت
به بامداد که می رسد
سطرهای پائیزی
هزاره ی خیالت
تکرار می شود

پا به پای من
به شعر می رسی
به شب
و همه ی ستاره ها
از پنجره ی کوچک اتاقم
دزدانه/ رصد می کنند

ارسال دیدگاه