۱ دی ۱۳۹۰ - شعر, نوشته ها    بدون دیدگاه

این هزاره ی خیال

گهواره ی عاشقانه ای ست/دست هایت
به بامداد که می رسد
سطرهای پائیزی
هزاره ی خیالت
تکرار می شود

پا به پای من
به شعر می رسی
به شب
و همه ی ستاره ها
از پنجره ی کوچک اتاقم
دزدانه/ رصد می کنند

۱ دی ۱۳۹۰ - شعر, نوشته ها    بدون دیدگاه

پائیزی ها ۱۰

به پائیز های خاموشی می رسد
موجی
مهر که می گذرد

از کدام سمت غروب آغاز شدی
که دست هایت
بوی شعر بود و
نگاهت
باروتی به انتظار نشسته

در من خاموش می شوی
به رنگ ترانه ای
و نگاهت می پاید

۱ دی ۱۳۹۰ - شعر, نوشته ها    بدون دیدگاه

پائیزی ها ۱۲

دلتنگی های آدمی
برگ های بی شماری ست
در حراج پائیزی

می ریزد
بی شتاب و
با آخرین سرودش

نگاهت / کافی ست
در یا
به غرور موج هایش
بیاندیشد
سطرهایم
به عاشقانه هایش

۱ دی ۱۳۹۰ - شعر, نوشته ها    بدون دیدگاه

پائیزی ها ۱۱

موهایت را
به باد می دهی
آوازم
پریشان می شود

کمی از ستاره هایت را
برای من بگذار
عاشقان این شهر
پی جوی خاموشی ات
پائیزی های جهان را
به رویا می برند

۲۱ آذر ۱۳۹۰ - شعر, نوشته ها    بدون دیدگاه

جستن

سطرها هم بالغ می شوند
کمی از نگاهت را
به بچگی هایش
حراج کن

شب و
مهتابی دهانم
که جست و جوی فریادی را
به زخم
می نشیند

۲۱ آذر ۱۳۹۰ - شعر, نوشته ها    بدون دیدگاه

هوای پرواز

به سمت صدایت
و نگاهی که انتظار را
به جاده می بخشد
فرصت هنوز باقی ست
و دسته گلی برای دوست داشتن

پنجره را باز کن
هوای پرواز
شریانت را
به بغض نشانده است

برگه‌ها :«1...2021222324252627