بر مدار تاریکی      شب

پله

      پله

            جهان را

از نت های روزانه

خالی می کند

 
حرف به حرف      کلمات

روزمره گی حرف ها را

در عبور بی واسطه ی لب ها

حرف های شبانه می کنند

 
و آخرین سطر

در باران منتظر

خشک سالی ی نگاه مان را

حرف به حرف می شود