درخت‌ها          شانه به شانه

به رنگ انار بودند

و رگ‌های جاده

از حباب انار         می‌ترکید

صداها

و کلمات

می‌رقصیدند

میدان به میدان

نه دمی          به عیسایی

نه عصا          به موسایی

کوچه‌ها دق می‌کردند

از سکوت سر بارشان

و معصومیت نگاه‌ها

که سطر به سطر

از دل اناری رنگین

فواره می‌زدند

صاعقه‌ها

در دل عقربه‌ها

پا به پا می‌شدند

و ریشه‌ی آوازها

در رویایم

با چراغ خاموش          می‌گذشت