12 دی 1390 -
شعر, نوشته ها
بدون دیدگاه
شعر, نوشته ها
بدون دیدگاه آن سوی نگاه
گاهی ترانه ای آوارمی شود
این لبان سوخته را
دریغ
این حرف ها / که از کنار صدایت
خاموش می گذرند
عطرگلی کوچک
دربرگ برگ نفس هایت
وصبحدم
که نام تو
با هرشبنمی
برنگاه من
می ریزد