20 مهر 1393 - شعر 2 دیدگاه شکل حرف زبان شکل خاموشی خیال بود اویخته از لبانم با طنابی که شکل مرگ را رقم می زد دوردست دست ها قواره ی جمع داشت با تکه های بی وزن کلمات به طعم پرواز و حرف حرف حرف طلیعه ی تازه بر قضیه ی اکنون
سلام استاد .این شعر را بسیار دوست دارم. درود بر شما
سلام و سپاس امیرحسن عزیز