اکنون
و چقدر خسته می نماید جنگل
وقتی لبانم
چهره از روزمره گی می گیرد
و بر شیار کلمات
هی شخم می خورد
مکرر می شود
بر شانه ی سکوت
پهن می شوم
گریخته از های و هوی مکرر
هنوز از مسیر نگاه می گذرد/ اکنون
شط بی قرار واج ها
لب های به لب رسیده
استعاره
لغت
کلمه در حضور
سپاس استاد
درود