و گاهی عشق

در قرار عقربه هاست

وقتی که جنگل

نت های سکوتش را

در خطوط تنهایی مان سبز می کند

ردی می ماند و

خاطره ای عمیق

وقتی افق

در دوردست نگاهت

رویاهای فردایت را

نقاشی می کند

کلمه به کلمه

نگاره های جهان در خیال

هنگامی که آغوش بی نهایت شب

تلنگر آواهاست