استاده ‎ام

با خطبه ‎ای بلند

روبروی نگاهت

رغمارغم غربت تنهایی

نت ‎های صلح جهان

گوشه گوشه‎ ی آوازش

از امتداد لبانت

شمایل فردا را

در بوسه ‎های مکرر

                      کش می‎دهد

میلاد جهان

میعاد چشم ‎های تو و

راز ستاره ‎هاست

و شانه ‎هایت

عاشقانه ‎ترین چکامه ‎ی رفتن

در حریر کلماتم