‏و هر تخته و ساطوری

روایت بی‌انتهای هزار و یک شب

در سیمای آشنای عذاب

با لخته‌های سرخ خاطره

که بی امان

حافظه را می‌کاوید

و خط ارغوانی شقایق‌

زیر تازیانه‌ی حماسه می‌رست

در امتداد نگاه‌ها

می‌سوخت افق

در شعله‌های جنون جهان

و رویای راه

تاول خونین

بر اوراق قصه‌مان