نه جامه ای از خلخال ستارگان
بر اندام کلماتم
نه بهاری
تا نگاهم
بر اشیاء بی جان
بگذرد

دلی استوار بر بوسه های زخم و
حنجره ای
که التهاب جهان را
رصد می کند