وقتی که زخم

اتفاق چهار جانب آفاق می‌شود

من در کجای افق گوشه بگیرم

بگذار تا شبانه‌ی موهایت

در حریم نگاهم

منتهای حافظه باشد

ای روح آب‌ها از تو

میراث واژگان من

در مقصد لبان تو شعر می‌گردد

امواج خسته‌ی دریا

بر روی زانوان تو آرام می‌شوند