در فرسخ‌های اندیشه‌ات

خلوت زیستن را مرور می‌کنی

این‌سوتر اما

گلوله‌هایند که به جای گل‌ها

رویاهای ما را نشانه رفته‌اند

با این همه

این جهان آیا

سزاوار اعتمادی دوباره است