میان من و اکنون

چیزی از توست

که لحظه‌ها را متبلور می‌کند

و لحظه‌ی اکنون

ابدیتی‌ست در تبلور دنیایت

و من

پرده را کنار که می‌کشم

عریانی لبخندت

دریچه‌ای می‌گشاید

بر زلزله‌ی روح‌ات

که سرشار از زنبق زیبایی‌ست