‏کنسرتو ابوا یوهان ملکیور مولتر-آهنگساز اواخر باروک-

از زمره‌ی آثار مهجور مانده و کمتر شنیده شده است.

به ویژه موومان دوم(لارگو)کنسرتو که قلب عاطفی-با

اندوه نجیب و حس درونی‌اش- اثر است و نیز نمایانگر

قابلیت بیانی ساز ابوا و نقش و اهمیت آن در دوران باروک.

موومان دوم(تمپوی لارگو)این اثر زیبا، که اساسا یک

مونولوگ درونی‌ست، با رنگ صوتی بینی‌دار، بطور موقت

رابطه‌‌ی مخاطب را با بیرون قطع یا محدود می‌کند و او را

با تاملی ژرف به درون می‌کشاند؛ به اندوه درون که نجیب

است و با وقار؛ تا وی را با موقعیت روانی حال سازگار نماید.

https://youtu.be/R0Pt9ZfHF7k?si=DkVotwKeMJbsDMsJ