به پائیز های خاموشی می رسد
موجی
مهر که می گذرد

از کدام سمت غروب آغاز شدی
که دست هایت
بوی شعر بود و
نگاهت
باروتی به انتظار نشسته

در من خاموش می شوی
به رنگ ترانه ای
و نگاهت می پاید