پنجمین مجمع عمومی دوره‌ی سوم کانون نویسندگان ایران پس از دوازده سال علیرغم همه‌ی دشواری‌ها، روز جمعه هفتم شهریور 1393 در تهران برگزار شد.

جلسه مجمع عمومی کانون ساعت 3 بعد ازظهر با حضور پرشور جمع کثیری از اعضاء کانون برگزارگردید. پس از انتخاب هیات رئیسه و قرائت گزارش هیات دبیران و بازرسان و نیز انتخاب هیات نظار در فرایندی  دمکراتیک ؛ کاندیداهای هیات دبیران و… نسبت به ثبت نام  خود اقدام کردند . سپس انتخابات در فضایی پرشور و متعهدانه برگزار شد واعضاء جدید هیات دبیران ، بازرسان ، منشی و صندوقدارانتخاب شدند .

دهان بی کنایه      قرار نمی‌داند

کنار می زند

استعاره‌های لبانش را

کلمات      در مجاورت طناب‌های آماده

رویای نرگس‌های لحظه به لحظه را

پشیمان می‌شود

 
از کوچه خاطره‌های معشوق      سر می‌کشد

پر می‌کشد      چراغ که قرمز می‌شود

دهان غار به قاه قاه

کلاغ‌های بی وقت را

برگه ی عبور می‌دهد

 
و دلپذیر می‌شود      بازی

وقتی کلمات      تاریکی را

پشت استعاره‌ی نگاه

جا می‌نهد

فیل‌ام      یاد هندوستان با خال معشوقگانش

سطرها که قالب      تهی از دهان می‌شوند

کلمات      رج به رج

پیاده‌روها را      در شلوارهای عابران پیاده

متر می‌کنند

خاطره‌ها سلول به سلول

بند پاهای‌اند      بی پایان بند

دندان عقل‌ات را      هی

مبادا چشم در چشم زندانبان شوی

قوقولی قوی نا به گاه و

وحشت ساحل بی‌خیال نیما

  «با مرگ مخالفم، با کشتار مخالفم، با زندانی کردن مخالفم…»
                                                                       سیمین بهبهانی

سیمین بانوی بهبهانی شاعر و فعال مدنی صبح امروز در سن 87 سالگی

در گذشت.وی که غزال غزل ایران بود و در زمینه نوع غزل به ابداعات

و ابتکاراتی دست زده بود،چهره ی وی را در شعر معاصر ایران ؛ علیرغم

کلاسیک سرایی ، تبدیل به شاعری جدی خلاق در این حوزه کرده بود.

انتشار چندین کتاب شعر حاصل تلاش های وی درزمینه ی سرودن بود.

به علت قعالیت های مدنی ، در سال 1387 مدال کارل فون اوسی یتسکی

را از سازمان جهانی حقوق بشر در برلین دریافت می کند. همچنین جایزه ی

جایزه لیلیان هیلمن / داشیل هامت نیز از سوی سازمان دیده بان حقوق بشر

در همین سال به وی اعطا گردید. و نیز جایزه 50 هزار پوندی

((یانوش پانونیوش)) را هم از سوی انجمن قلم مجارستان در شهر ((پچ))

دریافت کرده بود.

یاد این غزال غزل معاصر ایران گرامی باد#

سنگ قبرت را      بغل در بغل

بیمارستان شبانه روز‌ی‌ست

بمباردمان‌ها هم      جلو زده‌اند

عقربه‌های به لکنت افتاده را

 
گاهی لایه‌ی اوزون      سوراخ می‌کند

جمجمه‌ی کشوری را      آدم هاش هم      داعش هم      با خلافتش

گاهی هم صبر که سر می رود      از صبرا سرک می‌کشد      تا شجاعیه

 
خیلی هم که اوباما باشی

از شمال تا جنوب

خروس خوان تا شغال خوان

پوتین هایی هست      که اندازه‌ی پایت نمی‌شود

 
منتظر موسا عصایم

رعدی     غریو عاشقیت شود

تا بالماسکه‌های عاشقی     نکوبند

در هاون عاشق ‌پیشه‌گی

غزه
     غضب
            غزوه

قاضی
       قضاوت
                بان کی مون1

وقتی درخت‌های شادی شارون2
روی شانه‌های خسته‌ی مادران فلسطین
برگشته از تشییع شبانه روزی کودکان‌شان
سبز می‌شود

غزه
     قضاوت
روی شماره‌های بی‌پایان اجساد شجاعیه
و لبخند‌های با نمک‌ات :
                                 اوبرما3
                                           با چک بی‌برگشت گنبد آهنین‌ات

غزه
جوانه‌های بی‌قرار تاریخ
روی صفحه‌های کودکان دبستان

پی نوشت‌ها:
1.دبیرکل سازمان ملل متحد
2.نخست وزیرسابق اسرائیل
3.اوباما رئیس جمهور امریکا

فراخوان کانون نویسندگان ایران جهت برگزاری چهاردهمین سالگرد خاموشی احمد شاملو شاعر مردمی ایران با حضور شاعران ، نویسندگان و علاقمندان به این شاعر بزرگ، عصر پنجشنبه 2 مرداد 1393 بر سر مزار وی برگزار گردید.

در این مراسم سخنانی از سوی اعضاء کانون نویسندگان ایران همچون ناصر زرافشان ، فریبرز رئیس دانا و… ایراد گردید. و نیز رضا خندان دیگر عضو کانون نویسندگان ایران به قرائت بیانیه کانون اهتمام ورزید. شاعرانی در این مراسم به شعر خوانی پرداختند. همچنین این مراسم که با حاشیه هایی نیز همراه بوده ؛  به اجبار زودتر از زمان اعلام شده خاتمه می یابد.

در تصاویر اسلاید زیر حضور علی اشرف درویشیان، ناصر زرافشان، فریبرز رئیس دانا، رضا خندان ، مسعود بیزارگیتی ، عباس حیدری ، فرخنده حاجی زاده و شاعران و نویسندگان دیگر نیز دیده می شود

چهردهمین سالگرد درگذشت احمد شاملو

ناصر زرافشان و مسعود بیزارگیتی در چهاردهمین سالمرگ احمد شاملو

عباس حیدری، فریبرز رئیس دانا و مسعود بیزارگیتی در چهاردهمین سالمرگ شاملو

((به بی قراری جانش))

1

به شک ات برنخاسته ام

تنها تردید تو را

که اندازه قامت جهان است

                                 ادامه می دهم

بی قرای همه آوازها را

در صدای خود بردی

روایت میعادی مقدر

تا همه ی زورق ها

                         فانوس برکشند

و به شتاب و/ بی شتاب

جانب خویش

                  وانهند

هر بامداد

به انتظار رپ رپه ی طبل سرنوشت

-آونگ نگاه ها و صداها

زمین را و دریاها را

مرور می کنم

تردید صداها:

بانگ خروسو؟

رپ رپه ی طبل بلند؟

هر بامداد

و فتیله ای که پت پت تقدیرش

زورق بی لنگر

2

شب جنگل و

زمزمه ی غریب زنجره ها

خلوت زورق و

زورق بان بی رویا

نگاهت به جهان و

صدایت/ التهاب همه ی بغض ها

دلت را

آونگ ماه می کنی

و در سکوتت

آشکار می شوی

مسعود بیزارگیتی/کتاب: بامداد همیشه(یادنامه احمد شاملو)/ص161-162

حدیث اشک‌های بی‌قرارت
وقتی کلمات / در سکوت‌شان
شانه به شانه
بهت می‌زنند
بر گلوی شاعران جهان
آماس می‌کند

روز از تباهی مقاوله نامه ها سرشار است
شب / شانه‌های امیدت
مماس خاک های در به در

ادونیس1 می گفت
((برای گفتن حقیقت
مسیر خویش را تغییر بده ، آماده باش
تا در آتش آن بسوزی))

از صبرا و شتیلا
تا شجاعیه
حرف ها هنوز
در بغض کلمات شاعران
تاب می‌خورد

تنها نیستی           عزیز من
آن سوی فریادت
قلب‌های بی دریغ ماست
که زبانه می‌کشد

1.ادونیس شاعر سوری( 1986-1930 )

جرعه‌ای از تیر نوشیدن
و بر لغزش جاده‌ها           خرده خرده
خرداد به خرداد          عصای معجزه نه
و انگشت‌ها
که بر ترانه‌ی بی‌کرانه           چه کرانمند بود

و قول کلمات بر شانه‌های خیابان
صداها را
روی مشام رهگذران           تازه می‌کند
و خاطره‌ها هر پنجشنبه
برای صندلی‌های خالی کنار تابستان
جمعه‌ها آزاد می‌شوند

چشمان خندان این همه کلمه
و خاطره‌ها
و سوگ این همه فاصله

قناعت می‌کنیم           بی‌تظاهری
حتی حرف‌ها را
و سینه‌ی این همه پیاده رو/ جاده
نسب می‌برد
از کوک پرده‌های انار

انگشت‌های متمرد
و نت‌های گم شده لای قیچی‌ها
کدام قطعه
بر خاموشی‌ی لبان‌مان
بوسه می‌زند

هزار و یک شب فراموشی را