شعر 
بدون دیدگاه تاریکم
به شیوهی جنگزدگانی
که ماتم میگیرند
با رخت سیاه
به وقت سوگواریشان
تاریکم
چرا که تنها جای پای رهگذران است
که یاد خاطرههای گذشته را
زنده میکند
دیگر نه آسمان بیکران
نه افقهای دوردست
کفایت نمیکند
بیا
که قانعم
به سادگی دستهات
و فردا
که دنبالهی کابوس دیشب نخواهد بود
شعر بدون دیدگاه آوارگی در معنا
یعنی که غیبت حضورت
و رقص کاغذها
میان خطوط انگشتانت
اشارتی به کشف رازهاست
آنچه در شمایل فردا ظهور میکند
از فتح امشب من میآید
به وقت عبور
از فرسخهای زیبای گامهات
از دور دستها به نجوا که میگذری
ای خاطره از شبانههایم
شکل رازهای خودت باش
در هجاهای شعر من
شعر بدون دیدگاه در فرسخهای اندیشهات
خلوت زیستن را مرور میکنی
اینسوتر اما
گلولههایند که به جای گلها
رویاهای ما را نشانه رفتهاند
با این همه
این جهان آیا
سزاوار اعتمادی دوباره است
شعر بدون دیدگاه وقتی که زخم
اتفاق چهار جانب آفاق میشود
من در کجای افق گوشه بگیرم
بگذار تا شبانهی موهایت
در حریم نگاهم
منتهای حافظه باشد
ای روح آبها از تو
میراث واژگان من
در مقصد لبان تو شعر میگردد
امواج خستهی دریا
بر روی زانوان تو آرام میشوند
شعر بدون دیدگاه باز این سکوت شب
آوار میشود
روی تنفسام
شاید
در خلوت ستارههای بیشمار
این بغض فاصله بشکند
به وقت اشتیاق صدایت
رها کن
رها کن
بر عصبهای تشنهام
حرف نهایی را
پنجره را گشودهام
شاید از مرز بینهایت
با شتاب باد بنشیند
پیغام دستهای جوانت
در بطن شعرهای من
نوشته ها بدون دیدگاه ….
جهاننگری پابلو نرودا، در شمول نگاه عام شاعر به مبارزه
برای رستاخیز انسانها و نبردشان برای رهایی از ستم
استثمار است. این نبرد از مشخصههای ثابت زندگی شاعر
در تمامی حیات ادبی وی می باشد:
این رنجهای دور دست رنجهای مایند
و مبارزه برای ستمدیدگان با طبیعت من گره خورده است
((پایان عشق آوا))
و این رستاخیز در زبان ادبی وی، جلوهای گاه تغزلی و گاه
حماسی مییابد….
از منظر روایتها/ مسعود بیزارگیتی
خبر بدون دیدگاه پرونده امسال برای من با چاپ کتاب[بر آشوب شبنم و آواها]آغاز شد
و با نشر کتاب جدید دیگرم[ بر شانههای راه] بسته میشود.دست مریزادی بر ناشرم.
سالی که پر از انسداد بود و اندوه و درد!
میراث ماندگار پچپچهی شبانههاست
وقتی که نام زن
درقامت بلند افرا
سبز میشود
شعر بدون دیدگاه رفتگران بیامید
آری
نخستین سرودخوان بهارند
که به بامداد
کوچه پسکوچههای خوابهای سحرگاهی را
معطر میکنند
رفتگران رنج
در فصلهای مداوم سکوت و زخم
با خطوط درهم آرزوها
که تاریخ نانوشتهی حادثهها را
رنگین میکنند
شعر بدون دیدگاه میخواهم که رویایم
شکل دستهای تو باشد
وقتی که اوراق حادثه را
ثبت میکند
و در سپیدهدم شعرم
انگشتانت
بر مدار تیرهی این روزگار
مدخلی برای دوست داشتن بگشاید
نامت
شکلی از تولد دوباره است
شکلی از نگاه کردن
خطی برای نوشتن
دهانی برای خواندن
و بوسهای
تا زندگی
معنای تمام تو باشد
خبر بدون دیدگاه با درخواست محبتآمیز ناشر همچون گذشته، کتاب جدیدم به تازگی
تحویل وی گردید.
این کتاب که((بنبستها و تعلیق)) نام دارد، پس از انجام مراحل اداری
توسط ناشر، در سال جاری منتشر خواهد شد.